Acties Oncologie

VZW De Vlinder

Een hart voor mekaar

De zorg, buiten het puur medische om, voor kankerpatiënten trekt de aandacht van VZW De Vlinder.

De persoonlijke betrokkenheid van ieder van ons die wel een patiënt kent in zijn of haar omgeving, maakt dat VZW De Vlinder graag een deel van haar acties toespitst op de zorg voor het morele aspect, de steun en de ondersteuning en het hartverwarmende van een arm om de schouders.

Voor Githa, die op 7 april 2010 overleed, na een zware strijd tegen een hersentumor en die haar eigen benefiet in 2004 kende met heelwat succes onder de titel 'Een ark voor Githa'.

Voor al die naamlozen, voor Philippe De Coninck sr. die trouw hielp bij zoveel gelegenheden, voor de stappers en lopers van de Race for the Cure, voor alle vlinders die fladderen.

Als je in de middagzon je oogjes dichtknijpt en naar boven kijkt, duizelt het een beetje. Maar door de zwarte vlekjes zie je misschien een kleurig, fladderend stipje. Dan zie je het vlindertje Fladder. Fladder zal je nooit op een bloempje of op onze grasvlakte zien landen. Fladder danst en dartelt voor altijd. Fladder is een vlinder, anders dan alle andere vlinders. Daarom gaat Fladder ook nooit dood. Hoe is dat gekomen? Jaren geleden ontpopte Fladder zich van rups tot een mooie, kleurige vlinder. Reeds als jonge vlinder viel Fladder op door de mooie kleuren en schitterende vormen op haar vleugels. Fladder was dol op bloemen en dieren. Ze hield van de natuur en van het leven. Maar de vleugels waren mooi, maar ook zo broos. Terwijl Fladder van de ene geurige bloem naar de andere ging, duizelde ze af en toe van de vleugelslag. Als Fladder in de paardenwei dartelde of van dier tot dier ging om speels voor de neus te vliegen, ging het soms moeizaam. Af en toe speelde Fladder met het olijke Slurfje in  de dierentuin en dan landde ze boven op de slurf. Maar toen ze wou opvliegen ging dat moeizaam. Langzaam voelde ze de kracht wegglijden uit haar frêle lijfje, Fladder werd bleek en ziek. Gelukkig waren er veel dieren die Fladder raad gaven. Ze zoog van de mierzoete nectar van de goudsbloem en dronk het ochtenddauw. Maar er waren ook zoveel middeltjes die erg vies smaakten zoals de citroenzure smaak van de lelie of het bittere water van de berkenblaadjes. Fladder leefde wel af en toe op, maar echt beteren deed het niet. Af en toe voelde ze zich beter en dan fladderde ze tussen de paarden in de wei of flirtte ze met de slurfjes van de olifantjes in de dierentuin. Maar op andere momenten had Fladder veel pijn en verdriet. Tranen bengelden langs haar wangen naar beneden en drupten op de takken van haar lievelingsboom. Bovendien besefte Fladder als geen ander dat vlinders vaak erg snel en jong sterven. En Fladder wou zo graag eeuwig leven, voor altijd fladderen en nooit meer stoppen met het één-worden met die fantastische natuur.

Op een droeve avond zat Fladder te huilen op een dor takje. De wijze uil landde op de tak boven haar. Fladder schrok even, maar hij stelde haar gerust met zijn rustige en warme stem.

‘Lieve Fladder, wees niet bang voor mij. ‘ En hij vervolgde: ‘ ik weet wat je wil Fladder en ik kan je misschien helpen. Maar weet goed, dat je keuze onmogelijk kan ongedaan gemaakt worden. Je kan voor altijd opstijgen, voor altijd fladderen en de zon voelen branden. Jouw kleuren zullen altijd stralen en je zal geen pijn of verdriet meer voelen. Voor altijd kan je de geuren ruiken van alle bloemen in de wei, alle dieren horen trompetteren of hinniken of welk geluid ze ook maken.  Je zal nooit meer honger of dorst kennen en altijd vrolijk zijn. Maar je zal niet meer landen op het gras of kleurige bloemen,  op de flaporen van Slurfje of het mooie hoofd van je geliefde paard. Je laat de aarde los, maar zweeft voor altijd hoger. Fladder vroeg zich af of ze wel leven kon zonder het aardse gevoel, maar toen ze weer een pijnscheut voelde stond haar besluit vast. Ze vroeg de uil wat ze moest doen om eeuwig fladderend te leven en te stijgen van het aardse leven. De uil vertelde Fladder dat ze moest vliegen naar de kleurige bloem van de orchidee en heel diep adem moest halen en ze dan leegzuigen. Fladder wachtte nog een dag, maar had toen zoveel pijn en was zo verzwakt, dat ze haar laatste krachten verzamelde en naar de orchidee vloog. Het duizelde toen ze haar longen volzoog, en de smaak van de zoete vanille van de orchidee voelde stromen in haar smaakpapillen. Fladder voelde de pijn verdwijnen en haar hoofd werd licht. Ze sloeg haar vleugels open en een flikkering van de zon weerspiegelde in de vijver. De kleuren blonken en waar de regen ’s morgens stroomde, straalde nu de zon. Fladder hield haar kopje omhoog en steeg op met een schitterende vleugelslag. Aan de horizon verscheen een regenboog, want heel de natuur wist; Fladder vloog voorgoed naar de zon en zou eeuwig fladderen.


De opbrengst van DOTO14 is bekend: 2165 euro werd geschonken ten gunste van de rustruimtes van het AZ Sint-Maarten. Deze ruimtes, bestemd voor de oncologische patiënten, zullen alvast een warm welkom kunnen bieden aan de patiënten met koffie en thee, geschonken door De Vlinder.

Daarnaast werd beslist om een blijvens fonds te creëeren waarvan de opbrengst gaat naar acties in het kader van het verlichten van de noden van kankerpatiënten.

Uw giften zijn steeds welkom.

Op 24 november 2016 werden de ruimtes officieel geopend worden.


Er is beslist om onze actie t.v.v. de oncologische patiënten een blijvend fonds te geven...

De helden van Doto 14 zijn : Nele en Annemie voor de steun vanuit AZ Sint-Maarten en de prachtige spandoek op 94 km, Eliane en Roeland voor de stand en de ondersteuning onderweg en bij aankomst, David en Prisilla voor de ondersteuning op de stand, onderweg en de stevige knuffel van David in Lippelo..., Sabrina en Dorothea als medestappers, de vele supporters (waaronder Walter, Nancy en Thyra), Gwenda en Zirco voor de 4 moeilijkste kilometers ooit, Elsje voor de parkingplaatsen, de organisatie van de Dodentocht, de collega's van BNP Paribas Fortis voor de logistiek en de steun, Sara voor de begeleiding en vooral Marijke die bewees dat zelfs zonder voorzitter VZW De Vlinder een prachtige organisatie is die kan fladderen.


Dank ook voor de inspiratie aan Githa, Tibo en Ina en natuurlijk onze kleine prins Philippe.


De echte helden: Janique Criel (2772), Sylvia Persyn (907), Kurt Van Roosbroeck (9599), Dirk Laureys (9595), Karin Vaes (9597), Volckaert Simon (8367), Sofie De Groof (9592), Raf De Nijn (9594), Carine Ceulemans (9591), Kris Bruyninckx (9589), Lief Liekens (9596), Luc De Martelaere (9593), Sam Van Der Schoot (9598), Veerle Cammaert (9590) en bestuursleden Nick Bernaerts (9588) en Kenneth Rumes (9587).






Copyright © All Rights Reserved by VZW De Vlinder